فهمیدن تفاوت بین SDK و API این روزها خیلی مهمه، چون برنامه نویسها برای ساخت برنامههای پیچیده به این ابزارها نیاز دارن. شاید تا حالا اسمشون به گوشت خورده باشه و با خودت فکر کرده باشی، خب فرق این دوتا چیه؟ هر دوتاشون کارهای مشابهی انجام میدن، ولی یه سری تفاوتهای کلیدی دارن که اونا رو از هم جدا میکنه.
توی این مطلب، قراره همه چیز رو در مورد این ابزارهای ضروری برات توضیح بدیم: هر کدوم دقیقاً چه کاری انجام میدن، چرا مهم هستن، چطوری با هم کار میکنن (اگه لازم باشه) و کلی چیز دیگه. پس چه تازه وارد دنیای برنامه نویسی شده باشی، چه دنبال یه مرور ساده باشی – با ما همراه باش تا همه چیز رو درباره SDK و API یاد بگیری.
SDK که مخفف "Software Development Kit" یا "کیت توسعه نرم افزار" هست، یه جعبه ابزار کامله که برنامه نویسها ازش برای ساخت نرم افزارهای مختلف استفاده میکنن. این کیت شامل ابزارهایی مثل کامپایلر، نمونه کدها، کتابخونههای کد یا فریم ورک، ابزارهای تست و آنالیز، و مستندات راهنماست. در واقع، همه چیزهایی که برای ساختن یه نرم افزار نیاز داری رو توی خودش جا داده.
SDKها یه مجموعه کامل از ابزارها هستن که به برنامه نویسها کمک میکنن نرم افزارها رو سریعتر و به شکل استانداردتری بسازن. برای مثال، اگه بخوای یه اپلیکیشن موبایل بسازی، از SDK اندروید یا iOS استفاده میکنی. یا اگه بخوای یه نرم افزار بزرگتر بسازی، مثل نرم افزارهای سازمانی یا اپلیکیشنهای وب، میتونی از SDKهای مایکروسافت یا اپل استفاده کنی.
استفاده از SDK خیلی ساده ست: اول از همه، باید کیت مناسب برای پلتفرم خودت رو دانلود و نصب کنی. بعدش، با استفاده از APIها و ابزارهای توسعه ای که داخلش هست، شروع به ساخت اپلیکیشن میکنی. مستندات، نمونه کدها و ابزارهای تست هم بهت کمک میکنن که کارتو راحتتر و سریعتر انجام بدی.
چند تا از SDKهای معروف که شاید اسمشون رو شنیده باشی:
کار کردن با یه SDK یه راه کارآمد برای انجام پروژههای توسعه ایه. این ابزارها میتونن مزایای زیادی داشته باشن:
SDKها بخش جدانشدنی از توسعه اپلیکیشنهای موبایل هستن و کلی کاربرد دارن:
استفاده از کیتهای توسعه نرم افزار یا همون SDK، به برنامه نویسها این امکان رو میده که سریعتر و کارآمدتر برنامهها و اپلیکیشن هاشون رو بسازن. با دسترسی به ابزارها، کتابخانهها و مستندات آماده، میتونن بدون نیاز به ساختن همه چیز از ابتدا، به امکانات پیشرفته ای دسترسی داشته باشن و پروژه هاشون رو با کیفیت بالاتری به اتمام برسونن. در ادامه، به برخی از مهمترین مزایای استفاده از SDKها اشاره میکنیم.
API مخفف "Application Programming Interface" یا "رابط برنامه نویسی اپلیکیشن" هست. API یه جور واسط بین دو تا پلتفرم مختلفه که اجازه میده این دو تا با هم حرف بزنن و اطلاعات رد و بدل کنن. فرقی نمیکنه API به عنوان یه ابزار جداگانه کار کنه یا داخل یه SDK باشه، وظیفش اینه که نرم افزار یه پلتفرم رو برای توسعه دهندههای دیگه قابل استفاده کنه. این طوری، توسعه دهندهها میتونن سرویسها و امکاناتی که API فراهم میکنه رو توی برنامههای خودشون استفاده کنن و به کاربرهاشون هم این امکان رو بدن.
در واقع، میتونی API رو مثل یه قرارداد بین دو طرف تصور کنی. API نه تنها اجازه میده اطلاعات به صورت درخواستی رد و بدل بشه، بلکه مشخص میکنه این اطلاعات چطور باید مبادله بشن.
چون بعضی APIها مستقیماً رابط کاربری رو فراهم میکنن، گاهی اوقات از کلمه "API" و "رابط" به جای هم استفاده میشه.
اگه بخوایم این موضوع رو سادهتر کنیم، API از دو قسمت اصلی تشکیل شده:
در مقاله "API چیست؟ و چه کاربردی دارد" به طور جامع به معرفی Application Programming Interface و کاربردهاش پرداختیم.
APIها به برنامهها کمک میکنن که به طور یکپارچه و کارآمد با همدیگه ارتباط برقرار کنن.
فرض کن که یه اپلیکیشن املاک داری. کاربران تو میخوان بتونن موجودی املاک رو جستجو کنن، که این سرویس رو برنامت ارائه میده. حالا فرض کن اونا میخوان املاک رو بر اساس یک منطقه خاص یا مثلاً محدوده یه مدرسه جستجو کنن. منطقیترین راه حل اینه که از یه سرویس موجود استفاده کنی. با استفاده از یه API مکان یابی (geolocation)، کاربران اپلیکیشن تو میتونن بدون اینکه اصلاً متوجه بشن که این سرویس از یه جای دیگه میاد، جستجوی خودشون رو بر اساس مکان انجام بدن.
از نظر فنی، وقتی که یه API فراخوانی میشه، این اتفاقات میافته:
استفاده از API توی پروژههای توسعه ای میتونه چند تا مزیت بزرگ داشته باشه، از جمله:
APIها باعث شدن که بسیاری از ابزارهای دیجیتالی که ما هر روز استفاده میکنیم، به درستی کار کنن. در ادامه، سه مورد از کاربردهای رایج APIها رو برات توضیح میدم:

هر دو، SDK و API، برای این طراحی شدن که فرآیند توسعه اپلیکیشن رو کوتاهتر کنن، اما تفاوتهای کلیدی دارن.
SDK در واقع یه جعبه ابزار کامله که همه چیزهایی که یه توسعه دهنده نیاز داره تا برای یه پلتفرم یا زبان برنامه نویسی خاص اپلیکیشن بسازه، توش هست. این جعبه ابزار معمولاً حداقل یه API هم داره.
اما API یه رابط کاربریه که به برنامهها اجازه میده با همدیگه کار کنن. توسعه دهندهها معمولاً از API استفاده میکنن تا اطلاعات یا قابلیتهای یه پلتفرم خاص رو بگیرن و توی برنامه خودشون استفاده کنن. بنابراین، در حالی که با API نمیتونن یه اپلیکیشن کاملاً جدید بسازن، میتونن یه اپلیکیشن رو ارتقا بدن.
برای اینکه بهتر تفاوت این دو تا رو بفهمیم، بیایید یه مثال بزنیم: مقایسه SDKهای فیس بوک با APIهاش.
فیس بوک هم SDK و هم API ارائه میده تا توسعه دهندهها راحتتر بتونن اپلیکیشن هایی بسازن که از پلتفرم فیس بوک استفاده میکنن.
برای اینکه ببینیم این دو تا چطور با همدیگه فرق دارن، بیایید به چهار تا از محبوبترین APIهای فیس بوک نگاهی بندازیم:
تو میتونی هر کدوم از این APIها رو به صورت جداگانه استفاده کنی. اما اگه بخوای از چندتاشون استفاده کنی، به روز نگه داشتن همشون توی پلتفرمهای مختلف وقت گیر میشه. اینجاست که استفاده از Business SDK فیس بوک کار رو راحتتر میکنه. این کیت تمام چهار API بالا رو در یک بسته جمع کرده تا اجرای اونا رو سادهتر کنه.
وقتی داری تصمیم میگیری که از API استفاده کنی یا SDK، باید بدونی که این دو تا الزاماً جایگزین همدیگه نیستن. در واقع، API معمولاً توی یه SDK بسته بندی میشه.
فرض کن میخوای یه وب اپ بسازی که به کاربرا اجازه بده با اطلاعات حساب فیس بوکشون وارد بشن. میتونی این فرآیند ورود رو دستی بسازی، اما این کار نیاز داره که یه راه برای ذخیره سازی ورود کاربر، تأیید هویت شون و خیلی چیزای دیگه درست کنی. برای اینکه بیشتر این فرآیندها خودکار بشه، میتونی از JavaScript SDK فیس بوک استفاده کنی. این SDK بهت کمک میکنه که قابلیت ورود رو توی اپلیکیشنت پیاده سازی کنی.
داخل این کیت یه API هم هست. این API به اپلیکیشن تو و فیس بوک اجازه میده که با همدیگه ارتباط برقرار کنن تا ورود کاربر انجام بشه. برای مثال، توکن دسترسی کاربر باید تأیید بشه تا هویت کسی که به فیس بوک وارد شده و میخواد به اپلیکیشن تو هم وارد بشه، مشخص بشه. این فرآیند تأیید توسط Graph API فیس بوک انجام میشه که بررسی میکنه توکن برای کی صادر شده و کدوم اپلیکیشن ازش استفاده کرده. بدون این API، فرآیند ورود نمیتونه ادامه پیدا کنه.
استفاده از SDK برای ساخت یه اپلیکیشن با استفاده از API برای ارتقا یه اپلیکیشن فرق داره. اینکه کدوم یکی برای تو مناسب تره، بستگی به زمان، بودجه، مهارتهای کدنویسی و طراحی که داری و تمایلت برای یادگیری این مهارتها داره.
برای اینکه تصمیم گیری برات راحتتر بشه، تفاوتهای اصلی بین این دو تا رو برات خلاصه میکنیم:
| SDK | API | |
|---|---|---|
| مخفف | Software Development Kit | Application Programming Interface |
| هدف | ارائه تمام ابزارهای مورد نیاز برای ساخت اپلیکیشن برای یه پلتفرم یا زبان برنامه نویسی خاص | ارائه تعاریف و پروتکل هایی که به اجزای نرم افزار اجازه میده با هم صحبت و تعامل کنن |
| تفاوت | مجموعه ای از ابزارهای ساخت نرم افزار که شامل API هم هست | می تونه یه راه حل مستقل باشه یا توی SDK باشه |
| زمان استفاده | برای ساخت یه اپلیکیشن جدید | برای ارتقا و بهبود یه اپلیکیشن |
اگه قصد داری توی پروژه ی بعدیت از یه SDK یا API استفاده کنی، این نکات رو به خاطر داشته باش:
استفاده از SDKها و APIها به طرز چشمگیری توسعه نرم افزار رو راحتتر و مقرون به صرفهتر میکنه. این ابزارها برای برنامه نویسها مثل ایمیل و چت برای تیمهای کسب وکاری، ضروری و رایج هستن.
با این حال، استفاده از APIها و SDKها چالش هایی هم داره که باید حواست بهشون باشه. یکی از مهمترین چالشها مربوط به مسائل امنیتیه. وقتی که توسعه نرم افزار به صورت تکه تکه انجام بشه، ممکنه حفرههای امنیتی ناخواسته ای ایجاد بشه که اطلاعات شخصی کاربران رو در معرض خطر قرار بده. حتی مواردی بوده که توسعه دهندههای مخرب SDKهایی رو منتشر کردن که قابلیت انجام فعالیتهای کلاهبرداری رو دارن، بدون اینکه برنامه نویس هایی که از این SDKها استفاده میکردن، متوجه بشن.
به همین خاطر، خیلی مهمه که تیمهای توسعه، چه بزرگ و چه کوچیک، ارائه دهندههای SDK و API رو با دقت بررسی کنن و در طول فرآیند توسعه همیشه مسائل امنیتی رو مدنظر داشته باشن.
یکی دیگه از چالشهای مربوط به SDKها، به روز رسانیهای مکرر اونه. وقتی که یه تیم توسعه باید از چندین نسخه مختلف یه SDK پشتیبانی کنه، ممکنه مشکلات همزمانی بین اون SDK، APIها و سیستمهای پشتیبانی به وجود بیاد. برای جلوگیری از بروز مشکلات برای کاربران نهایی و جلوگیری از نقضهای امنیتی، تیمهای DevOps باید به نسخه بندیها دقت زیادی داشته باشن.
در دسترس بودن ابزارهای توسعه برای اکثر تیمهای توسعه دهنده اولویت داره، اما کنترل روی این ابزارها هم به همون اندازه اهمیت داره.

SDK یک مجموعه کامل از ابزارهاست که برای توسعه نرم افزار برای یک پلتفرم یا زبان خاص استفاده میشه، در حالی که API یک رابط برای ارتباط بین نرم افزارهاست و به برنامهها اجازه میده با هم ارتباط برقرار کنن.
نه، استفاده از SDK به نیازهای پروژه بستگی داره. اگر نیاز به توسعه کامل یک اپلیکیشن داری، SDK مفیده، اما برای افزودن قابلیتهای خاص یا ارتباط با دیگر نرم افزارها، API کافیه.
بله، APIها میتونن به صورت مستقل استفاده بشن. بسیاری از APIها به صورت جداگانه قابل استفاده هستن و نیاز به SDK ندارن.
بله، چون SDK ابزارهای آماده و مستندات لازم رو در اختیارت قرار میده، میتونی سریعتر و با هزینه کمتر پروژهها رو تکمیل کنی.
زمانی که نیاز داری نرم افزار یا اپلیکیشن تو با یک سرویس یا پلتفرم دیگه ارتباط برقرار کنه یا از امکانات اون استفاده کنه، API بهترین گزینه ست.
باید حتماً ارائه دهنده SDK یا API رو با دقت بررسی کنی و از معتبر بودنش مطمئن بشی. همچنین، به روز بودن و بررسیهای امنیتی مرتب رو فراموش نکن.
تفاوت بین SDK و API در نوع و کاربرد اون هاست. در حالی که SDKها مجموعه ای از ابزارها برای ساخت نرم افزارهای جدید هستن، APIها بیشتر برای ارتباط و ارتقاء اپلیکیشنهای موجود استفاده میشن. انتخاب بین این دو به نیازها و هدفهای پروژه بستگی داره. استفاده درست از این ابزارها میتونه فرآیند توسعه رو سریع تر، کم هزینهتر و کارآمدتر کنه. در نهایت، اگه میخوای یه اپلیکیشن قوی و باکیفیت بسازی، بدون این ابزارها کارت خیلی سختتر میشه. پس بهتره به خوبی باهاشون آشنا بشی و ازشون استفاده کنی.
دوره الفبای برنامه نویسی با هدف انتخاب زبان برنامه نویسی مناسب برای شما و پاسخگویی به سوالات متداول در شروع یادگیری موقتا رایگان شد: